Startnummer 4598

Een week voor de NH Marathon Rotterdam een moment van bezinning. Vandaag de laatste training afgewerkt voor de marathon Rotterdam aankomende zondag 9 April. Zeventig trainingen terug besloot ik mee te doen aan de marathon van Rotterdam. Om voor de derde keer een poging te doen om een startbewijs voor Boston te krijgen. De twee pogingen  hiervoor lukte het maar zat ik te dicht op de limiet om ook daadwerkelijk te mogen starten. Sport kan hard zijn. Kijk maar naar Michel Butter die zijn Olympische droom vorig jaar zag verdwijnen door in Amsterdam op de 42.195 meter 8 seconden te kort kwam. Zijn ticket voor Rio deze zomer wilde hij aankomende zondag alsnog verzilveren. Als gevolg van een kuitblessure, drie weken terug, zal hij niet starten en daarbij definitief ook niet in Rio. In de afgelopen periode ben ik blessurevrij gebleven en zal daarom zondag wel op de Coolsingel staan. Vanmiddag een moment van terug kijken en stond bij de kast met al mijn vergaarde marathon medailles. Een kort overzicht;

2004. Nederland, Amsterdam.
De eerste marathon vergeet je nooit.
Opvallend; Starten en finishen in het Olympisch Stadion.

SONY DSC

Amsterdam

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2005. Canada, Vancouver
Amsterdam beviel goed. Gecombineerd met familiebezoek naar Vancouver.
Opvallend; De vrijwilliger die ik in de metro ontmoette en mij begeleidde tot aan de start.

SONY DSC

Vancouver

 

2005. USA, New York
Het idee is geboren. Stedenbezoek in combinatie met een marathon.
Opvallend; De gigantische logistieke operatie om 40.000 lopers naar Staten Island te vervoeren.

SONY DSC

New York

 

2006. Nederland, Rotterdam
Rotterdam mag natuurlijk niet ontbreken.
Opvallend; Toenmalig burgemeester Opstelten die zoveel mogelijk finishers de hand schudde.

SONY DSC

Rotterdam

 

2006. Nederland, Emmen
Een vreemde eend in de bijt. Trainingsmarathon.
Opvallend; Ter ere van de opening van de N?? provinciale weg.

SONY DSC

Emmen

 

2006. Nederland, Groningen.
Bij de eerste marathon van Groningen mag je niet ontbreken.
Opvallend; Ik stond op de eerste startrij.

SONY DSC

Groningen

 

2007. Engeland, Londen
Veel deelnemers lopen ongetraind voor goede doelen. Veel uitvallers onderweg.
Opvallend; De Finish voor Buckingham Palace

SONY DSC

Londen

 

2008. Zuid Afrika, Kaapstad.
Ultra marathon van 56 kilometer.
Opvallend; Lopen langs de Indische naar de Atlantische Oceaan. Onvergetelijk.

SONY DSC

Kaapstad

 

2008. Canada, Toronto
Familiebezoek met familieleden die meelopen.
Opvallend; De CN Tower die de lopers als een baken begeleidde.

SONY DSC

Toronto

 

2009. Nederland, Utrecht.
Je eigen land niet verloochenen.
Opvallend; Een persoonlijk record gelopen zonder dat ik het door had.

SONY DSC

Utrecht

 

2009. Duitsland, Berlijn
Een marathonloper is geen marathonloper als hij Berlijn niet heeft gelopen.
Opvallend; Omkleden, douchen, plassen in de tuin van Merkel.

SONY DSC

Berlijn

 

2010. Noorwegen, Tromso
Lopen in de midzomernacht.
Opvallend; Met 24 uur per dag daglicht in de nacht gelopen.

SONY DSC

Tromso

 

2010. Nederland, Terschelling.
Het eilandgevoel.
Opvallend; De lelijkste en goedkoopste medaille.

SONY DSC

Terschelling

 

2011. USA, Chicago.
De marathon met 42 kilometer lang rijen dik publiek langs het parkoers.
Opvallend; Keiharde smak gemaakt tegen het asfalt. En weg goede klassering.

SONY DSC

Chicago

 

2013. Nederland, Enschede.
Kwalificatie poging voor Boston. Gelukt maar niet genoeg voor een startbewijs.
Opvallend; Met een haas de geplande eindtijd gelopen.

Enschede

Enschede

 

 

2015. Japan, Tokio.
Tweede kwalificatie poging voor Boston. Gelukt maar weer niet genoeg voor uiteindelijke deelname.
Opvallend; Het onvergetelijke enthousiasme van de vrijwilligers en het publiek.

Tokyo

Tokio

 

2016. Nederland, Rotterdam.
10 jaar naar dato reis ik vrijdag weer naar Rotterdam. Met een missie. Kwalificeren voor Boston. Het trainingsprogramma, volgens de souplesse methode, heb ik goed doorstaan. Mijn kansen zijn goed, maar dat het zwaar zal worden is zeker. Maar het koppie staat goed en de focus is nu alleen maar Rotterdam. De weersverwachting is perfect voor een marathonloper.

Screenshot_6

Het NH Hotel, waar ik logeer, is ongeveer tweehonderd meter van het start- en finishgebied. Aan alle randvoorwaarden om een goede tijd te bewerkstelligen is voldaan. Ik ben klaar voor een geweldig mooi sportweekend en sta te popelen om het parkoers te bedwingen. Met startnummer 4598 zal ik samen met nog 16.000 lopers de Erasmusbrug laten dansen.Screenshot_7

erasmus

De perfecte halve van Haren

Zaterdag 12 maart 2016. Op het programma staat de halve marathon van Haren. Een trainingswedstrijd in aanloop naar de marathon van Rotterdam 10 april aanstaande. Nog precies 4 weken te gaan en dan sta ik op De Coolsingel. Het weer in Haren is perfect. Strakblauwe lucht bijna geen wind met een temperatuur rond de 8 graden. Stille hoop dat we dit ook op 10 april mogen hebben in Rotterdam. Dan gaat het een nog mooiere dag worden. Maar eerst de 21.1 km van Haren. Met een opdracht.

In de aanloop naar Rotterdam is dit training nummer 62 die afgewerkt moet gaan worden. Ik train nog steeds volgens de souplesse – methode. Zie vorige blog. En met souplesse zal ik ook deze wedstrijd gaan lopen. Niet volgens het principe ‘Gas erop’ maar het principe ‘gedisciplineerd lopen’. Trainer Peter geeft me de opdracht ; vijf minuten blank op de kilometer en in de laatste kilometer mag je versnellen. Vijf minuten op de kilometer dat is 8 seconden langzamer op de kilometer op het beoogde tempo in Rotterdam over vier weken.

Haren mag zich altijd verheugen in een groot aantal deelnemers. Ik hoorde meer dan 1000 lopers met allemaal het voorjaar in het hoofd. Als we dan ook om 12:00 uur worden weggeschoten gaat men er ook vandoor als pinken die voor het eerst buiten komen. Mijn eerste kilometer gaat dan ook in 4 minuut 28 en de tweede kilometer een paar seconden langzamer. Bij drie kilometer heb ik het beoogde temp te pakken en nestel me in de comfort zone. En zo gaat het asfalt onder mijn Adidas Boost schoenen door.

Asfalt? Helaas niet alleen maar asfalt. Het parcours van Haren is mooi. Het natuurlandschap ‘Vijftig Bunder’ is adembenemend mooi. Heeft wel tot gevolg dat de we ook smalle onverharde paden moeten bedwingen. Hierdoor is het af en toe moeilijk langzamere lopers in te halen en kost tijd. Een volgende keer zal ik in de aanloop van een marathon niet weer voor Haren kiezen.

Kilometer 17 en 18 ga ik bewust meer op de rem. In de eindtijd moet mijn gemiddelde toch in de buurt komen van  mijn opdracht ( 5 minuten blank op de kilometer). We lopen de spoorbrug over en onder ons passeert een trein. Zo zomaar de intercity naar Rotterdam kunnen zijn die ik over vier week ook neem.

fbff9142-6788-4e74-be77-5b6303b3495f (1) (2)

Dan de laatste kilometer; waarin ik mag versnellen. En dat doe ik dan ook. Nu mag even het gas er op. Ik haal nog veel lopers in en dat geeft een goed gevoel. Het tempo gaat naar 4 minuut en 11 seconden op de kilometer. Wat een superieur gevoel was dat. De finish is in zicht en ik eindig in een tijd van 1:43:34.  En dat is 4 minuut 55 op de kilometer.

Garmin results.

Nog 11 trainingen te gaan alvorens ik me op kan maken voor Lee Towers op de Coolsingel in Rotterdam. Traditie getrouw zingt hij, live, de lopers toe vlak voor de start. En met welk nummer zal dit nu zijn……….

 

 

Focussen

Nieuwjaarsloop De Wilp

Met de nieuwjaarsloop in De Wilp is het officiële trainingsschema voor de marathon van Rotterdam begonnen. Voor een derde maal proberen te kwalificeren voor Boston. In de gehele aanloop naar Rotterdam was dit trouwens wel de 40ste training in het gehele traject. Hooftrainer van Loopgroep Nienoord, Peter Wolters, heeft een schema voor mij gemaakt. Niet alleen voor mij maar ook voor Arjan Zantinga die zich aan het voorbereiden is voor zijn eerste marathon. Ook Rotterdam.

Peter heeft voor ons een trainingsschema opgesteld volgens de souplessemethode. Hoe werkt het;

De souplessemethode bestaat uit een pakket van verschillende trainingen met als doel het verhogen van je anaërobe drempel door hoofdzakelijk extensieve trainingen. Doordat er extensief getraind wordt is de belasting relatief laag, waardoor het herstel sneller is. Je kunt daardoor trainingen korter na elkaar doen zonder dat er overbelasting ontstaat. Extensief trainen staat voor trainen op een lagere snelheid. Hierdoor is het mogelijk om technisch goed te blijven lopen waardoor je meer rendement kunt krijgen. Het pakket van trainingen bestaat uit verschillende interval en duurlooptrainingen gecombineerd met fartlek en het lopen van een wedstrijd of prestatieloop. Door het trainen volgens de souplessemethode zal na 6 tot 8 weken de eerste progressie merkbaar zijn in de vorm van sneller en makkelijker lopen. Op die manier komt het halen van je doel zeker in zicht. Het is een manier van trainen die al veel (top) lopers op een hoger niveau hebben gebracht. Deze methode is destijds bedacht door Herman Verheul en later door Klaas Lok aangepast voor de midden- en lange afstand. Deze mensen hebben hun sporen in de atletiek meer dan verdiend en hebben door eigen ervaringen en het leren van elkaar de souplessemethode ontwikkeld en beproeft tot wat het nu is.

Voor de 10 km loop in De Wilp was de opdracht dan ook helder. Niet maximaal lopen. Ik neem me voor 12 km/uur te lopen. Dit lijkt makkelijk maar je zit toch in een wedstrijd en dan ga je toch sneller. De eerste 5 km zit ik gemiddeld op een 12.5 km/uur. Ik voel me goed en kan het tempo goed aan. Af en toe een praatje maken lukt ook en dat is veelal een goed teken. De tweede 5 km loop ik toch nog wat sneller ( dit noemen ze een negatieve split) zo richting de 13 – 13.5 km/uur. En ook met dit tempo kan ik het goed aan. Het lichaam voelt super aan en dat geeft veel vertrouwen in mezelf op weg naar Rotterdam. Focussen op Rotterdam. De komende drie maanden zal Rotterdam dagelijks in mijn hoofd rond dwalen. De Erasmusbrug, De Coolsingel , Lee Towers die de deelnemers gaat toezingen.

Michel Butter gaat ook lopen in Rotterdam. In de marathon van Amsterdam kwam hij 8 seconden te kort om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Ik kwam 30 seconden te kort voor Boston. En daarom staan wij tweeën op 10 April op de Coolsingel. Elk met een eigen focus.

https://connect.garmin.com/activity/embed/1000614333

 

 

 

30 Seconden en Boston Marathon

Ook het leven van een amateur marathonloper heeft zo zijn slechte momenten. Gelukkig heb ik die niet zoveel  maar uit de titel kun je nu wel opmaken dat ik nu ga schrijven over een dergelijk dipmoment. Wees gerust aan het eind van dit verhaal gaat het weer een topmoment worden. Mijn eindtijd in de marathon van Tokyo (3:29) is dan wel onder de limiet van 3:30; toch was het niet genoeg. Echter, de Nederlandse organisatie die de marathonreis naar Boston organiseert wist te vertellen dat ze nog 5 extra lopers mee mochten nemen die zijn uitgeloot. Deze mochten ze zelf toewijzen. Boston was het daar niet mee eens en was onverbiddelijk; Uit de groep van lopers die zijn uitgeloot mogen alleen de vijf snelste lopers mee. Ik behoor nu niet tot die vijf. Daarvoor kom ik 30 seconden te kort. En Boston is voor de tweede maal voor mij een No Go!!!!!!!!

Nienoordcross 5-12-15

Nienoordcross 5-12-15

30 seconden op 42 kilometer en 195 meter. Waar hebben we het over. Welnu; het wel of niet naar Boston afreizen. De koffer blijft nog even in de kast en een visumaanvraag is nog niet nodig. Nog even want er komt een dag dat ik als gekwalificeerde deelnemer zal starten in de marathon van Boston. Waarom? Boston behoort tot de wereld elite marathons: The  Six Major World Marathons. New York, Chicago, Berlijn, London, Tokyo, Boston. Van de eerste vijf liggen de medailles in de prijzenkast. Daarom Boston.

Oeps. (Nienoordcross)

Oeps. (Nienoordcross)

De afgelopen weken stonden in het teken van voorbereiding op het marathon trainingsschema. Voorbereiding door weer te gaan wennen aan het 4-5 keer sporten in de week. Wedstrijden lopen. Veel cross wedstrijden om de spieren aan te sterken. Vorige week de cross in Norg. Man wat was die zwaar. Vandaag Nienoordcross  in Leek gelopen en die ging naar mijn gevoel stukken beter. Mooi tempo kunnen vasthouden en nog belangrijker; jezelf sterk voelen. Mijn topmoment. Volgende week zaterdag met de boot naar Ameland voor de adventure run. Halve marathon met gedeelten over het strand langs de Noorzee en via de dijk langs de Waddenzee weer terug. Na Ameland begint het Marathonschema voor de marathon van Rotterdam, april 2016.

Trainer Peter Wolters heeft een schema voor mij gemaakt met een verwachte eindtijd in Rotterdam van  3:25. Hierbij merkte hij wel gelijk op dat het wel moeilijk zal worden deze tijd te halen. In het schema is ook de sportschool opgenomen met mijn personal trainer Jaap Bos die mij ook zal laten zweten. Alles met één doel; Boston 2017 halen.

De weg naar boven

De weg naar boven.

 

Plantsoenloop Groningen

Afgelopen zomer was voor mij op het hardloop gebied geen goede. Vermoeidheid in de benen, rugklachten. Geen goede ingrediënten om een blokje om te lopen. Gelukkig wist ik de sportschool Life Style Center Marum nog wel te vinden en de wekelijkse trainingen met personal trainer Jaap gingen gestaag door. Rob Amesz wist mijn rug weer aan de praat te krijgen en mijn lichaam kreeg er weer zin in. Op weg naar een voorjaarsmarathon.

Om mezelf weer eens te meten afgelopen zaterdag, 7 november, de plantsoenloop in Groningen gelopen. Een gezellige loop in het Noorderplantsoen hartje Groningen. Een loop die een aantal jaren geleden het slecht deed maar mag zich nu prijzen met een deelnemersaantal van 2700 lopers van heel erg klein tot heel erg groot.

Een rondje door het plantsoen zet 2 kilometer op de teller. Dit doe je dan vier keer en je hebt de wedstrijdloop in de benen. Het Noorderplantsoen heeft heuvels en het parcours gaat niet om de heuvels heen maar er juist over heen. Wie dat heeft bedacht. Maar ik heb geen keus en zal er aan moeten geloven. Ik heb graag doelen in mijn leven en daarom ook bij een hardloopwedstrijd. Gezien de heuvels en mijn slechte loopzomer bedenk ik dat 5 minuten op kilometer eerst maar voldoende moet zijn. Dit zou betekenen dat ik de 8 kilometer in 40 minuten moet gaan volbrengen.

De start is om klokslag 13:00 uur. Op de eerste rij in de groene shirts de snelle mannen en vrouwen van het vier mijl team van Groningen Atletiek. Jammer dat dit soort teams er nog niet waren in mijn jonge jaren. Ik laat me vandaag vergezellen door clubgenoot Dorus Wolthekker. ‘Gezellig’ whatsapt Dorus de avond ervoor nog. Ja, gezellig. Na het startschot was Dorus weg en  niet meer gezien.

De eerste vier kilometers gaan lekker en loop ik allemaal onder de vijf minuten. 4:34,4:47,4:46,4:52. Hiermee staat de klok halverwege op 19:14. En dat is 46 seconden onder de doelstelling. Het lopen in wedstrijdverband is weer een openbaring. Wat voelt dit weer goed en wat heb ik het gemist. En dat gevoel is er. Of je nu in Groningen of in Tokyo loopt maakt niet uit.

Maar de heuvels laten zich ook spreken. De truc is om heuvelaf te gebruiken om te herstellen zodat de volgende heuvel weer vol kan worden genomen. Kilometer 5 gaat nog in 4:58. Kilometer 6 met de twee zwaarste heuvels gaat in 5:14. De heuvels zijn bergen geworden. Ben je bovenop heb je al de neiging om te gaan wandelen. Maar wandelen mag niet in een wedstrijd want dan ben je verloren. Kun je beter gelijk de douche opzoeken. Kilometer 7 gaat nog in 4:49 en ik maak me op voor de laatste kilometer. Nog even alles uit de kast, alles geven. Maar het is op en echt versnellen lukt  niet meer en noteer een 4:55.

Finishtijd komt op 39:23 te staan. Met een gemiddelde van 4 minuut 56 op de kilometer heb ik mijn doelstelling gehaald. Op weg naar de volgende wedstrijd. Crossloop in Norg eind deze maand.

Plantsoenloop2015 Finish.

En Dorus liet 31:16 klokken. Goed gedaan man!!

Nog 20 dagen …

countdownDe countdown teller van de website van de Tokyo Marathon 2015 is onverbiddelijk. Nog 20 dagen, 13 uur en 58 minuten en 24 seconden tot aan de start van één van de grootste marathons ter wereld. En ook Tokyo wacht op niemand.

Tokyostart

Gisteren de laatste lange duurloop gelopen van 30 kilometer. Boerakker>Niebert>Nuis>Marum>Noordwijk>Snipperij>Kornhorn>Doezum>Grootegast>Sebaldeburen>Boerakker. Januari was een zware trainingsmaand met veel lange duurlopen en deze laatste ging niet tot volle tevredenheid. Last van de linker kuit en ook wel een beetje moeite om het tempo vast te houden. Gelukkig kwam ik nog twee clubgenoten van Loopgroep Nienoord tegen. Sonja van de Berg en Tini Huisma en die laatste vergezelde mij in de laatste kilometers. Boezemt het nu angst in als een laatste duurloop niet gaat zoals je had gehoopt. Ja en nee. Ja, want de pijnlijke kuit was wel een zorgenkindje. Gelukkig is de pijn nu, een dag later, nagenoeg helemaal weg.  Nee, want het is ook niet zo gek gezien de zware trainingen in de weken hiervoor.

De lange duurlopen zitten erop en richt ik me nu op rust. Het afwerken van lichte trainingen zowel op de weg als in Lifestyle center in Marum. Het is nu zaak het lichaam rust te gunnen en het voor te bereiden op de grote dag in Tokyo. Het bietensap is weer besteld en het superfood Quinoa staat om de dag op het menu. De andere dag zijn het Hollandse aardappelen met jus en een gehaktbal. Daarnaast verse gewokte groeten. Als ontbijt een bord Brinta, speltbrood met frambozenjam en een gebakken ei. En dit alles moet mij in staat brengen om in een redelijke gezondheid het onderstaand bord te kunnen bereiken in de marathon.

last195

Nog een aardig element in de laatste voorbereiding is goed slapen. En vooral lang slapen. Dat gaat me wel lukken. Als afsluiting de singer songwriter Daniel James uit Noord Ierland. Vorig jaar stond hij in Groningen op het Eurosonic. Dit nummer heeft de titel ‘Lonely Man’.  Ook al start ik met nog 36.000 andere lopers in de marathon, ik zal het toch alleen moeten doen. Een eenzame man in een wereldstad met 12 miljoen inwoners. Deze clip bekijk en beluister ik vaak en gaat zeker mee naar Tokyo. Als ik s’ochtends wakker wordt op de racedag is dit het nummer wat ik als eerste ga beluisteren.

2014, niet mijn jaar.

Op de rand van het oude jaar nog even terug kijken. Zoals zovelen dan doen. Op sportgebied was het mijn jaar niet. In januari moest ik een simpele operatie ondergaan. Wel met een ruggenprik en die veroorzaakte meer dan me was verteld. De marathon van Rotterdam ging aan  mijn neus voorbij. Herstel duurde lang en om mezelf weer te kwalificeren voor Boston 2015 moest ik in topconditie zijn en dat was ik niet.

Dan maar richten op de marathon van Amsterdam in oktober. Dat moest toch kunnen had ik bedacht. De conditie was terug en vol vertrouwen liep ik eind juni de TT -run. Drie rondjes rennen over het circuit. 400 meter voor de finish had mijn lichaam een ander idee en hield er plotseling mee op. Diagnose; Scheenbeenvliesontsteking, althans het begin ervan. Wat er aan te doen; 4-5 weken niet hard lopen. En hiermee ging de Amsterdam marathon in oktober  zonder mij van start. Het werd een zomer van zwemmen om in ieder geval de conditie te behouden. En zo zwom ik 2 – 3 keer week mijn baantjes in zwembad ‘De Wotterwille’ in Marum. Het zwembad waar ik ooit het zwemmen leerde. Ben het nog niet verleerd. Ook de personal trainingen  met Jaap bij ‘Life Style Center’ in Marum gingen gewoon door.

Een feit was in ieder geval helder. Kwalificeren voor Boston 2015 gaat niet meer lukken. De kwalificatie moet je voor 1 september hebben gelopen. En zo richt ik mij op die andere marathon die ook tot de ‘Six Major World Marathons’ behoort; Tokyo. In oktober begonnen te trainen en dan maar hopen dat het lichaam het er nu wel mee eens is. En tot nu toe is dat het geval. Gekozen voor een andere opzet ten aanzien van de trainingen. Bijna alle trainingen in een lager tempo en niet teveel lange duurlopen. Bij een wedstrijd lopen op het beoogde marathon tempo of iets sneller. En zo was daar de marathon van Istanbul. Ik heb deze marathon gelopen als een training en bij 20 kilometer gestopt zoals ik had gepland. Gelopen op het beoogde marathontempo maar kreeg het niet kado. Er moest hard gewerkt worden.

Afgelopen zaterdag was de volgende krachtmeting. Halve marathon van Blijham. 21.1 kilometer door het Groninger land. In de eerste 4 kilometer fungeerde ik als haas voor een collega die de 10 km liep en een goede tijd wilde neerzetten. Dat ging goed alhoewel ik moeite had het goede tempo te pakken te krijgen. Dit was vooral te wijten aan de grote groep deelnemers en we vaak langzame groepen moesten inhalen met een versnelling als gevolg. We liepen dus steeds te snel. Na 4 kilometer ging hij rechts en moest het alleen verder doen. Wat hij ook prima heeft gedaan bleek later. Ik moest door en ging door. Na 11 kilometer kwam ik zelfs in mijn ‘runners high’ terecht wat voor mij betekent dat je in een gemoedstoestand terecht komt waarbij je sneller gaat lopen en dat ook vol kan houden. En het gevoel dat je nog sneller kunt en jezelf op de rem moet gooien. Focussen op een loper voor je en die proberen bij te houden of in te halen. En zo loop ik door het prachtige Groninger landschap en klok op de meet in Blijham een mooie eindtijd. Een mooie opsteker voor de rest van het trainingsprogramma voor Tokyo. He staartje van 2014 is me dus toch nog goed gezind.

Januari gaat de zwaarste trainingsmaand worden. Ook al reduceer ik het aantal duurlopen in zijn totaliteit. Ik zal er toch een paar moeten lopen. De dertig plussers. Deze maand al een keer tot 28 km gekomen, het eerste weekend van januari moet het een 30 plusser worden. En dat nog 2 keer herhalen. Ergens nog een wedstrijdje lopen en vol vermogen trainen bij de sportschool in Marum. In februari de ‘Tapering down’. Minder kilometers, meer rust, vreselijk gezond eten, veel slapen en dan knallen op 22 februari downtown Tokyo 09.10 am sharp.

Ik wens jullie een sportief 2015 toe.

Vulkaan Fuji en buiten Tokyo met de 'bullet train'

Vulkaan Fuji 100 km van Tokyo met, op de voorgrond, de hoge snelheidstrein (bullet train).

16.1 Km onder de 1 uur 15

We schrijven 8 November 2014. Ik begeef me naar het Friese land. Naar Oudemirdum. Rustiek gelegen onder de rook van Lemmer in het Gaasterland. Op het programma staat de Marderhoekloop met drie afstanden 4.8, 10 en 16.1 kilometer. Organisatie is in handen van SV Friesland. Ik heb gekozen voor de 16.1 kilometer en wil deze proberen te lopen in mijn beoogde marathontempo in Tokyo.

Oudemirdum4 Foto: Janke vd Schaaf

Na de start gaat het in een razend tempo door Oudemirdum en al snel verlaten we dit vriendelijk Fries dorpje. Het parcours leidt de lopers door Gaasterland. Er staat wind maar die blaast voornamelijk in onze rug en de zon laat zich van haar beste kant zien. De bosranden worden sprookjesachtig verlicht. Een waar loopfeestje om hier te vertoeven. Echter, er moet gepresteerd worden en ik geen mijn benen goed de sporen. Na 4 kilometer kom ik in een groepje terecht. Met z’n vieren ( twee mannen en twee vrouwen) kunnen we een tempo vast  houden van 4:43 minuut op de kilometer. Na 8 kilometer verliezen we één van de dames. Ook ik besluit even later het tempo iets lager te houden.

Oudemirdum2Foto: Janke vd Schaaf

Later, na de analyse,  zou blijken dat mijn twee opponenten sneller gingen lopen en ik constant bleef in mijn snelheid. Al snel zit er een gat tussen ons van ongeveer 400 meter. Na het 10 kilometer punt merk ik dat ik hun weer nader. Ze worden voor mij twee geweldige hazen en voorzichtig begin ik te denken dat het mogelijk moet zijn om met een negatieve split te lopen. Het tweede gedeelte van je race sneller lopen dan het eerste.

Oudemirdum1 Foto: Janke vd Schaaf

Vol zelfvertrouwen span ik alle spieren in mijn lichaam aan. Probeer de loophouding aan te nemen zoals ik dat leer bij de loopscholing van Loopgroep Nienoord. Het over de schutting willen kijken principe gecombineerd met een voetlanding recht onder je heup. Gestaag loop ik op hun in om ze 2 kilometer voor de finish in te halen. Ik had verwacht, en ook gehoopt, dat ze beiden gingen aanhaken. Helaas gebeurde dit niet. Het kerkje van Oudemirdum komt in zicht en ik passeer de finishstreep in 1 uur, 14 minuten en 27 seconden. Een persoonlijk record want onder de 1 uur 15 heb ik deze afstand nog niet eerder afgelegd. Ook de negatieve split lukt. Het tweede gedeelte 20 seconden sneller afgelegd dan het eerste gedeelte.

Oudemirdum3Foto: Janke vd Schaaf

Met een tevreden gevoel keer ik terug naar het Groninger land. Het gaat goed met de voorbereiding voor Tokyo. De motivatie is nu niet meer te remmen. En mocht ik toch een keer geen zin hebben om te trainen dan haal ik de motivatie uit onderstaand filmpje;

 

Stormachtig lopen.

Zomaar een dinsdagavond in oktober. Een trainingsavond voor mij. Niets bijzonders, maar deze keer wel. De weersvoorspellers voorspellen storm tot zeer zware storm. Er wordt zelfs dijkbewaking ingesteld. Ik had voor mezelf een viaduct training op het programma staan. Hardlopen is op zich simpel. Van A naar B lopen en dan zo snel mogelijk. Om dit zo snel mogelijk te doen zijn alleen snelheidstrainingen niet voldoende. Daar is meer voor nodig; Kracht. Dit train ik onder andere bij Life Style Center Marum maar ook in mijn looptrainingen doe ik aan krachttrainingen in combinatie met lopen.

Tijdens de ultra marathon (56 km) in Kaapstad (2008) kwam een Zwitser naast mij lopen. Aan mijn startnummer kon hij zien dat ik uit Nederland kwam. En al snel kwam van hem de vraag hoe wij Nederlanders aan heuveltraining doen. Want Nederland is vlak en heeft geen bergen die je al hardlopend kunt bedwingen. Ik legde hem uit dat wij viaducten in Nederland hebben en dat wij de toegangswegen hier naar toe gebruiken als helling. Viel nog niet mee dit uit leggen als je het Engelse woord voor viaduct niet paraat hebt. Weet u dat nu op dit moment zonder google te raadplegen?

Het viaduct van mijn keuze is die bij Tolbert. Redelijk goed verlicht, want ik train in de avonduren, en met drie toegangswegen een mooi object om mijn spieren te trakteren op een stevige workout.
Tolbertviaduct7

Vanuit Boerakker de warming up naar Tolbert. Van een eventuele storm is nog weinig te merken. Ik zie zelfs een mooie heldere sterrenhemel. De opdracht is een training van 10 km bij het viaduct. In snel tempo omhoog, wandelend over het viaduct en rustig naar beneden lopen en weer opnieuw.

Tolbertviaduct3Tolbertviaduct2Tolbertviaduct1

Om de 10 kilometer te halen moet ik 14 keer het viaduct omhoog. Het lijkt veel maar als je eenmaal in de flow zit voelt het goed aan. Ook het weer helpt een handje mee. Ik voel dat de storm aan het opsteken is. Steeds als ik boven op het viaduct ben merk ik dat de wind aanwakkert. In het Oosten rukt de bewolking en ook is er onweer zichtbaar. Tijdens mijn laatste sessie waait het al behoorlijk en zwiepen de kronen van de bomen al behoorlijk heen en weer. Het is nog droog al zal dit niet lang meer duren. Ik zie opeens vanuit het niets en vallende ster met gelijktijdig op de achtergrond lichtflitsen achter de wolken als gevolg van het naderende onweer. Onvoorstelbaar mooi om te zien tijdens een zware inspanning. Daar kan geen loopband bij je thuis op de zolder of in de Sportschool tegen op.